Τείνουμε να γίνουμε Κονγκολέζοι;;;!!!. Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά…

της Παρθένας Τσοκτουρίδου

Δημοσιεύτηκε στην: ΠΡΟΓΟΝΙΚΗ (Ιστολόγιο της Παρθένας Τσοκτουρίδου)

6:21 π.μ. Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Γιατί όχι, παρακαλώ; Άσχημα θα ήταν να γίνουμε κι εμείς Κονγκολέζοι σύμφωνα με το σκεπτικό των σημερινών βουλευτών; Έχουμε όπως κι αυτοί ένα Σύνταγμα ευρύτατο με επικρατούσα την χαοτική κατάσταση της συγκεντρωτικής πολιτικής των τριακοσίων της Βουλής.

Έχουμε μια κάστα πολυάριθμων βασιλέων που ασκούν κεντρική εξουσία και τείνουν να γίνουν οι διπλάσιοι όπως οι Κονγκολέζοι τοπικοί ηγεμονίσκοι. Έχουμε δε, τοπικούς υπήκοους των ηγεμονίσκων, οι οποίοι ποικίλλουν από λίγες εκατοντάδες έως πολλές χιλιάδες.

 

Εδώ δεν έχει σύνορα

δεν έχει καλοσύνη

μπροστά πηγαίνει ο αρχηγός

και πίσω του οι σκύλοι

Τραπέζι πεντακάθαρο

λεφτά, χαρτιά και τσόχα

κρατάς τη μύτη σου μακριά

να μη σε πάρει η μπόχα

 

Έχουμε κι εμείς τους «μάγους» (ιερείς, γιατρούς), που συνεπικουρούν τους  «δημοκρατικούς» βασιλείς μας και τους οποίους καμία κεντρική κυβέρνηση δεν τόλμησε ποτέ να καταργήσει, φοβούμενη την αντίδραση των «Μαύρων Κονγκολέζων δούλων της», αλλά και το χάος που θα επακολουθήσει.

 

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά…

Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι

θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι

τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου

στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου

Τούμπου τούμπου και τα μπου

φάγαν τη γριά, ντου ντου

ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου

πέσαν όλα τα ταμπού

 

Έχουμε επίσης τους «Μαύρους» βουλευτές – βασιλείς μας, οι οποίοι εισπράττουν φόρους βεβαίως, διατηρούν ένοπλη φρουρά φυσικά, δικάζουν ασφαλώς, έχουν πολυάριθμα χαρέμια από «φιλεναδίτσες» παντελώς και απολαμβάνουν τις (πρέπουσες;) τιμές και τα χλιδάτα προνόμια τους.

Ποια ανεξαρτησία και ποιος πολιτισμός μπόρεσαν μέχρι τις ώρες μας να κλονίσουν τα προνόμια και την αίγλη τους; Άσχετα με το ότι αιωρείται η αμφιβολία ότι το τέλος της εξουσίας τους πλησιάζει ανά πάσα στιγμή. Αυτό όμως φαίνεται να μη τους φοβίζει. Μέσα σ’ αυτή την Κονγκολέζικη ζούγκλα που έχουν δημιουργήσει, έχουν αντιληφθεί προ πολλού την αλλαγή των κυβερνήσεων και εκσυγχρονίσθηκαν επιδεικτικά μυημένοι στο παιχνίδι της πάσας της μπάλας, μια στη μια εξουσία  (δήθεν φιλελεύθερη) και μια στην άλλη (εκσυγχρονισμένη, πολιτιζούμενη κι όχι χωριατιζούμενη).

 

 

Μη με αφήνεις μοναχή μου

μη με αφήνεις μόνη τη φτωχή

μη με αφήνεις μοναχή μου

μη με αφήνεις, σε παρακαλώ

 

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά…

 

Στην ουσία στηρίζουν τους εαυτούς τους, τους οποίους εμφανίζουν να ζουν μια σύγχρονη ζωή και, τάχαμου-τάχαμου, μοντέρνα, τροποποιώντας θεσμούς δήθεν για το καλό του λαού, αλλά στην ουσία στηρίζοντας τα δικά τους συμφέροντα και προνόμια.

Και πλανιέται τώρα στο λαό το εξής ερώτημα: Αν δεν είναι αυτοί βάρβαροι και αγροίκοι, οι οποίοι εξακολουθούν να πολιτεύονται εκμεταλλευόμενοι τη δύναμη των πανίσχυρων εθίμων και υποδεχόμενοι μετά βαϊων και κλάδων τους ΔΝΤούδες, στους οποίους επιτρέπουν να ασκούν μια νέα κρατική διοίκηση στη χώρα μας, τότε τι είναι;

 

ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου

πέσαν όλα τα ταμπού

 

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά…

 

Εάν δεν πασχίζουν να μας κάνουν Κονγκολέζους, καταρρέοντας την παιδεία μας και την εκπαιδευτική μας ανασυγκρότηση, όπως έγινε στο χαοτικό Κονγκό (1960-62), με συνέπεια να κλείσουν τα περισσότερα σχολεία και να διασπαρθούν οι δάσκαλοι, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει η παιδεία γενικώς, ιδίως στην ύπαιθρο, τότε τι προσπαθούν να μας κάνουν;

 

Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι

θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι

τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου

στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου

 

Μήπως, Κονγκολέζους ιθαγενείς μιας Μαύρης Ηπείρου (Ελλάδας στη συγκεκριμένη περίπτωση), που διαρκώς θα υποσιτίζονται από τα εξολοθρευτικά φορολογικά μέτρα, με αποτέλεσμα να εξολοθρεύσουν τα άγρια ζώα, που έτσι φαντάζουμε στα μάτια τους, στα οποία εν μέρει θα επικρατήσει τελικά η τάση για ανθρωποφαγία;

 

Εγύριζα όλη τη γη

με ένα αεροπλάνο

μοντέλο απ’ την κατοχή

που ‘χε φωνή σοπράνο

Σ’ ένα σταθμό μου είπανε

όλη την ιστορία

στη ζούγκλα πως χαθήκατε

σας φάγαν τα θηρία

 

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά…

Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι

θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι

τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου

στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου

Τούμπου τούμπου και τα μπου

φάγαν τη γριά, ντου ντου

ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου

πέσαν όλα τα ταμπού

 

Μήπως θέλουν να δημιουργήσουν ένα «ελεύθερο Κονγκό» υπό την κηδεμονία των Τροϊκανών Δυνάμεων και μια παράδοξη χώρα «Μαύρων αγανακτισμένων κι απειλημένων πολιτών», ανεξάρτητη τοπικά, αλλά με Λευκό βασιλιά ή ένα κράτος δουλεμπόρων, που θα τους στέλνουν ως ιδρυτές – άποικους να διοικούν αχανή και άγνωστα σημεία ενός νέου δυσμενούς κράτους (του πάλαι δικού μας),  που αυτοί δημιουργούν, συμβιβαζόμενοι μαζί με τους κηδεμόνες τους;

 

Εκείνο που δεν μάθατε

κι οι μαύροι εγελάγαν

είναι γιατί ψοφήσανε

τα ζώα που σας φάγαν

Δηλητηριαστήκανε

από τα δυο κορμιά σας

το λέει το ραδιόφωνο

κρίμα στην ανθρωπιά σας

 

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά…

 

Το πιο πιθανό είναι ότι  θα προσπαθήσουν να ενεργοποιήσουν και σε μας τα άγρια ένστικτα με τα παράξενα ήθη των Κονγκολέζων ανθρωποφάγων. Θα προσπαθήσουν να αποδιοργανώσουν την οικονομική και κοινωνική μας ζωή. Θα μας κάνουν ακοινώνητους με τον έξω κόσμο περιορίζοντας την επαφή μας με το θαλάσσιο εμπόριο και κάθε είδους τουριστικό συγκοινωνιακό δίκτυο, μετατρέποντας τη χώρα μας σε μια μεγαλοπρεπή πόλη με δάση ψευδολογίας και ζούγκλα εθνογραφικά ανεξερεύνητη, στις όχθες της Μεσογειακής λίμνης, τα μαύρα νερά της οποίας θα καλύπτονται από θανατηφόρες πλάκες δακρύων και στεναγμών Ελλήνων, μεταλλαγμένων σε μαλλιαρούς Κονγκολέζους επιδέξιους ανθρωποφάγους, που θα ανήκουν μάλλον στις μεταμφιεσμένες φυλές των μανιασμένων Κανθάρων και των αποδοπομπιαίων οργισμένων γέρων γοριλλών του πλανήτη και τα πτώματα και οι σκελετοί τους θα πλουτίζουν τις ζωολογικές συλλογές των ΔΝΤούδων και των Τροϊκανών.

 

Στο δέντρο αναπαυτήκανε

τα δυο καημένα ζώα

ενθάδε κείται έγραψαν

ο λέων με τον βόα

Γι’ αυτό ν’ ακούς τις συμβουλές

του γέρου προς του τράγου

που φάγαμε εψές αργά

στη στάνη του Πανάγου
Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά…

 

(Στίχοι: Γιάννη Μαρκόπουλου)

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: